Put do zaposlenja u Njemačkoj i drugim zemljama Evropske unije za državljane Bosne i Hercegovine podrazumijeva precizno poznavanje birokratskih procedura, jer pojam „radna viza“ zapravo obuhvata niz različitih privremenih i trajnih boravišnih dozvola.
Prvi korak je gotovo uvijek pribavljanje nacionalne vize u ambasadi matične zemlje, koja služi kao ulazna dozvola za početak radnog odnosa i u pravilu se nakon dolaska u Njemačku mijenja za boravišnu dozvolu u lokalnom Uredu za strance.
Trajanje ovih dozvola nije jedinstveno i zavisi od vrste ugovora o radu, kvalifikacija radnika i specifičnog programa po kojem se osoba zapošljava. Početna boravišna dozvola se najčešće izdaje na period od jedne do tri godine, pri čemu je ugovor o radu ključni dokument koji diktira dužinu njenog važenja. Ukoliko ugovor traje kraće od dvije godine, dozvola se obično izdaje u skladu sa trajanjem samog ugovora.
Produženje boravišne i radne dozvole je obavezan korak koji se mora pokrenuti prije isteka važeće isprave, obično nekoliko sedmica ili mjeseci unaprijed. Prilikom produženja, nadležne institucije ponovo provjeravaju ispunjenost osnovnih uslova, poput osigurane egzistencije, važećeg zdravstvenog osiguranja i nepromijenjenog statusa kod poslodavca. Ukoliko se promijene uslovi rada ili poslodavac, neophodno je obavijestiti nadležni Ured za strance jer to direktno utiče na valjanost dozvole.
Za specifične kategorije, poput nositelja Plave karte EU, pravila su fleksibilnija, a periodi za dobijanje stalnog nastanjenja su kraći, ovisno o poznavanju jezika. S druge strane, „Pravilo za zemlje Zapadnog Balkana“ omogućava lakši pristup tržištu rada, ali i ovdje dozvola za boravak ostaje vezana za uslove koji su inicijalno utvrđeni odobrenjem Savezne agencije za rad. Važno je naglasiti da boravak duži od 90 dana bez validne boravišne dozvole u bilo kojoj zemlji EU predstavlja kršenje zakona.
Kada je riječ o drugim zemljama Evropske unije, pravila variraju jer svaka država članica zadržava određeni stepen autonomije u definisanju uslova za državljane trećih zemalja. Iako postoje zajednički evropski okviri za visoko kvalifikovane radnike, proces dobijanja radne dozvole uvijek počinje u državi u kojoj se planira zaposlenje. Provjera tačnih informacija kod zvaničnih konzularnih predstavništava te konkretne države je obavezna, s obzirom na to da se zakoni o strancima često mijenjaju radi prilagođavanja potrebama tržišta rada.